اخلاقيات :

در زبان برره‌اي نوعي فعل به عنوان «فعل معکوس» وجود دارد که در آن گوينده در جمله خود دقيقاً افعالي معکوس با نظري که مي‌خواهد اعلام کند، انتخاب مي‌نمايد. مثلاً اگر بخواهد مهماني که در خانه‌اش است هر چه زودتر آنجا را ترک کند مي‌گويد: «تشريف داشته بيديد» («تشريف داشتيد»). اين نوع فعل در اصل کنايه‌اي بنظر مي‌رسد به تعارف که به راي اکثريت جزو ويژگي‌هاي اخلاقي خاص ايرانيان است و در آن فرد بدلايلي منظور واقعي يا درخواست حقيقي خود را به زبان نمي‌آورد. در ميان برره‌ای‌ها غيبت‌کردن‌ و رشوه و باج‌گيري ناپسنديده شمرده نمي‌شود.

بدآموزي :

اثرپذيري مردم از داستان‌هاي اين مجموعه به زعم برخي باعث ايجاد مشکلاتي هم در جامعه شده‌است و بحث‌هاي زيادي پيرامون آن انجام مي‌شود. به عنوان مثال مي‌توان از دعواهاي برره‌اي در مدارس که اخيراً به مصدوم شدن يک دانش‌آموز انجاميد يا استفاده از لهجه برره‌اي در مدارس، محل کار يا حتي بين مديران بالارده مملکتي نام برد.

اهانت به قوميت‌ها :

انتقادات ديگري که به محتواي اين مجموعه از سوي گروهي وارد مي‌شود اين است که جو و گويش روستايي در کنار بعضي صفات منفي (مانند غيبت‌کردن، رشوه‌گيري و بلاهت) که به شکل طنزگونه در اين مجموعه مطرح مي‌شوند، توهين به قوميت‌هايي خاص را در بر دارند.